Μια μικρή ανασκόπηση του καλοκαιριού

    Το καλοκαίρι τέλειωσε. Προσωπικά θα ήθελα κι άλλο αλλά έτσι είναι πάντα, όταν προσμένεις κάτι πολύ, όταν έρχεται αυτό ποτέ δεν είναι αρκετό. Τουλάχιστον τώρα, ξεκουραστήκαμε λίγο και είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την νέα σεζόν.
    Για να δούμε συνοπτικά τι έγινε το καλοκαίρι που πέρασε. Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην τραγωδία στην ναυτική βάση της Κύπρου αρχές του Ιούλη. Πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες που έχουν διπλή αξία όταν συμβαίνουν σε καιρό ειρήνης, το ενεργειακό ζήτημα που προέκυψε έδειξε πως η ανευθυνότητα των πολιτικών μπορεί να έχει τραγικά και μακροχρόνια προβλήματα. Δεν ξέρω κατά πόσον ο κυπριακός λαός κατάλαβε την ανευθυνότητα των πολιτικών του και κατά πόσον μπορεί να αντιδράσει αλλά θεωρώ πως είναι μια καταπληκτική ευκαιρία για "ξεσκόνισμα" των ευθυνών και για αναθεώρηση των πολιτικών επιλογών.
     Η στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας άλλαξε ριζικά. Μετά την παραίτηση πολλών αξιωματικών, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, ήρθε σε μια εποχή λίγο μετά την νίκη του Ερντογάν στις εκλογές του Ιουνίου και την επικράτηση του για τρίτη φορά. Δεδομέων των κακών σχέσεων του με τα κατάλοιπα του κεμαλισμού, ο Τούρκος πρωθυπουργός ελέγχει πλέον τον στρατό με δικά του άτομα στην διοίκηση του. Ιστορική η συγκεκριμένη αλλαγή για την γείτονα, μένει να δούμε κατά πόσον θα αποτελέσει την έναρξη μιας διαφορετικής εποχής. Θα το παρακολουθούμε με εμδιαφέρον.
    Τέλος, θέλω να σχολιάσω τις τουρκικές δηλώσεις σχετικά με το πάγωμα των σχέσεων με την ΕΕ σε περίπτωση μη επίλυσης του Κυπριακού μέχρι την ανάληψη της προεδρίας της Ένωσης από την Κύπρο το δεύτερο εξάμηνο του 2012. Αναμενόμενες αλλά προκλητικές. Δείχνουν την έπαρση της Τουρκίας, που εξηγείται λόγω της οικονομικής ανάπτυξης της αλλά και της τρίτης εκλογικής νίκης του Ερντογάν. Και όντως ζούμε στην εποχή που η Τουρκία δεν έχει ανάγκη την ΕΕ για να σταθεί στα πόδια της και να αναπτυχθεί. Οι δηλώσεις αυτές δείχνουν  την πεποίθηση αυτή της Τουρκίας.  Θεωρώ πως είναι αλαζονική. Αν μην τι άλλο όμως θα είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα χρονιά αυτή που έρχεται και θα χουμε να συζητάμε πολλά πράγματα.
   Αυτά προς το παρόν. Καλωσήρθατε στην ρουτίνα και μην στεναχωριέστε.Ζούμε στην ωραιότερη χώρα του κόσμου ανεξαρτήτως εποχής. Απολαύστε την!

Κ Α Λ Ο Κ Α Λ Ο Κ Α Ι Ρ Ι

    Είναι καλοκαίρι. Κάνει ζέστη και μεις προσπαθούμε να κάνουμε διακοπές. Αυτό που ειλικρινά θα ήθελα είναι να κλείσω τα πάντα, κινητά, laptop, σταθερά και να φύγω σε ένα μακρινό και έρημο νησί, μέχρι να αρχίσει να με αναζητά η Νικολούλη. Αλλά αφενός επειδή η Νικολούλη έχει πολλή δουλειά, αφετέρου λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν ακόμα, κάθομαι και βράζω στο ζουμί μου, σε ένα παραθαλάσσιο μέρος λίγο έξω από την Αθήνα, προσπαθώντας να φορτίσω τις μπαταρίες μου, που άδειασαν εντελώς τον χειμώνα, και να ξεχάσω τις όποιες φιλοδοξίες μου να γίνω ένας λαμπρός επιστήμονας μια μέρα.
    Σας συμβουλεύω να πάρετε τα μπρατσάκια σας, τα κουβαδάκια σας και ότι άλλο θεωρείτε πως θα σας φανεί χρήσιμο(και μην ακούσω βλακείες για κινητά και υπολογιστές), και κάντε την για παραλίες και ακρογιαλιές. Ζούμε στην Ελλάδα, σε μια από τις ωραιότερες χώρες του κόσμου, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν για το αντίθετο. Ας την απολαύσουμε!
    Για τους φίλους από το εξωτερικό που μας διαβάζουν υπάρχει πρόσκληση να επισκεφτούν την χώρα μας και να απολαύσουν την ελληνική φιλοξενία. Θα δείτε πως τα πράγματα είναι καλύτερα από ότι μας δείχνουν τα ΜΜΕ.
    Αν δεν γίνει κάτι τραγικό, θα επανέλθουμε γύρω στις 25 Αυγούστου. Αν δεν κάνετε διακοπές μπορείτε να μας στείλετε τις γνώμες σας σε ό,τι σας απασχολεί και πολύ ευχαρίστως να το δημοσιεύσουμε. Δεχόμαστε και φωτό από τις καλοκαιρινές σας διακοπές, έτσι για να δείξουμε σε όλους τα υπέροχα μέρη της χώρας(αν είστε από τους τυχερούς που θα διακοπάρουν στο εξωτερικό, στείλτε μας φωτο να ζηλέψουμε). ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ!!!!

Υ.Γ Για πάρτε μάτι, υπάρχει και αυτή η Ελλάδα: http://www.youtube.com/watch?v=ppJW01LeRrk&feature=player_embedded

Οι τουρκικές σπουδές στην Ελλάδα

    Πολλοί από τους αναγνώστες αναρωτιούνται για το επίπεδο των τουρκικών σπουδών στην Ελλάδα, για την χρησιμότητα τους, για το επίπεδο δυσκολίας τους και για το κατά πόσον είναι "εθνικά ηθικό" για έναν Έλληνα νέο να σπουδάσει κάτι σχετικό με την Τουρκία. Προσπερνώντας το "εθνικό" δίλημμα, καθώς το θεωρώ τουλάχιστον αστείο και φυσικά ανύπαρκτο, θα παραθέσουμε παρακάτω τις τουρκικές σπουδές στην χώρα μας και την χρησιμότητα τους.
    Δεν μπορώ να μη μιλήσω φυσικά για το τμήμα από το οποίο αποφοίτησα. Πρόκειται για το τμήμα Τουρκικών και σύγχρονων ασιατικών σπουδών, της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι ένα τμήμα που ασχολείται καθαρά με τις τουρκικές σπουδές, με μαθήματα που αφορούν την Τουρκία και κάθε τομέα που την αφορά. Οι φοιτητές μαθαίνουν εκ του μηδενός την τουρκική γλώσσα, διδάσκονται τουρκική ιστορία και λογοτεχνία, πολιτική ιστορία, ιστορία του Ισλάμ, διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας, ιστορία της ισλαμικής και οθωμανικής τέχνης, οθωμανικά, διδακτική ξένων γλωσσών, μετάφραση κτλ.
    Οι απόφοιτοι αποκτούν με το πτυχίο τους επάρκεια διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας, ενώ τα τελευταία χρόνια η σχολή λειτουργεί με κατευθύνσεις, οι οποίες αποτελούν και την εξειδίκευση τους. Τους προσφέρεται η δυνατότητα πρακτικής άσκησης κατά την διάρκεια των σπουδών τους, ενώ είναι υποχρεωτικό για την λήψη πτυχίου να εκπονήσουν διπλωματική εργασία. Η σχολή συνεργάζεται με μερικά από τα καλύτερα τουρκικά πανεπιστήμια, στα οποία δίνεται στους φοιτητές η δυνατότητα παρακολούθησης μαθημάτων μέσω του προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών Erasmus.
    Παρόμοιο τμήμα υπάρχει και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου(τουρκικές και μεσανατολικές σπουδές), ενώ τμήματα με θέμα όχι μόνο τις τουρκικές σπουδές υπάρχουν,  στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας(τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών σπουδών), στο Πανεπιστήμιο Θράκης, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
    Σαφώς η χρησιμότητα τέτοιων τμημάτων είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Οι σχέσεις της χώρας μας με την Τουρκία φτάνουν πολύ πίσω στην ιστορία των δύο χωρών και επιπλέον υπάρχουν σε οποιοδήποτε τομέα διμερών σχέσεων και αν ανατρέξουμε(οικονομικο-εμπορικό, εξωτερικής πολιτικής, πολιτισμικής συνεργασίας, ενεργειακής πολιτικής κτλ). Αυτό καθιστά αναγκαία την ύπαρξη ανθρώπων κατάλληλα εκπαιδευμένων και πρόθυμων να δουλέψουν με σκοπό την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων με την Τουρκία, σε κάθε τομέα. Οι απόφοιτοι των παραπάνω τμημάτων είναι οι καταλληλότεροι για αυτό.


Υ.Γ Το παραπάνω κείμενο δεν αποτελεί διαφήμιση των τμημάτων, πανεπιστημίων κτλ. Είναι επίσης απλά ενδεικτικό της κατάστασης σχετικά με τις τουρκικές σπουδές στην Ελλάδα. Όποιος αναγνώστης επιθυμεί να πει την γνώμη του, ή περισσότερα πράγματα για κάποιο τμήμα σχετικό μπορεί να μας την στείλει με email στο tourkologos@gmail.com ή να την παραθέσει με μορφή σχολίου.

Τουρκικές εκλογές 2011

  Όπως όλοι είδαμε οι χτεσινές εκλογές στην Τουρκία, είχαν αδιαμφισβήτητο νικητή τον Ερντογάν, ο οποίος πλέον θα διανύει την τρίτη του συνεχόμενη θητεία ως πρωθυπουργός της Τουρκίας. Το ποσοστό που έλαβε είναι γύρω στο 50% και του εξασφαλίζει 326 έδρες, πέντε λιγότερες από αυτές που κατείχε μέχρι πρότινος.
    Στόχος του Ερντογάν ήταν να προβεί σε αναθεώρηση του τουρκικού συντάγματος, το οποίο ισχύει από το 1982 με σκοπό να περιορίσει τις εξουσίες του στρατού και την ανάμειξη του στην πολιτική ζωή της Τουρκίας. Αν κέρδιζε 330 έδρες θα μπορούσε να περάσει καινούριο σύνταγμα, θέτοντας δημοψήφισμα στον τουρκικό λαό, ενώ αν κέρδιζε 350 και πάνω θα μπορούσε να "περάσει" το νέο σύνταγμα χωρίς κανένα δημοψήφισμα(ενημερωτικα η τουρκική βουλή έχει 550 έδρες).
    Τώρα όμως που κέρδισε 326 έδρες, είναι αναγκασμένος να ζητήσει συνεργασία ως προς το θέμα με βουλευτές της αντιπολίτευσης. Σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιεύματα πάντως ο Ερντογάν σκοπεύει να προχωρήσει σε αναθεώρηση του συντάγματος και αναμένουμε να δούμε ποιους θα προσεγγίσει. Για την ιστορία, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα συγκέντρωσε το 25,9% των ψήφων, το Εθνικιστικό Κίνημα 13% και οι ανεξάρτητοι Κούρδοι βουλευτές πήραν 5,9%. Ενδεικτικά αξίζει να αναφερθεί ότι οι Κούρδοι βουλευτές αυξήθηκαν καθώς και η παρουσία των γυναικών. Αύξηση σημειώθηκε και στα ποσοστά του Εθνικιστικού κόμματος.
    Θα επανέλθουμε με δημοσίευμα περαιτέρω ανάλυσης των εκλογών αυτών και της σημασίας τους για την Τουρκία την άλλη βδομάδα. Ως τότε περιμένουμε τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας στο email tourkologos@gmail.com στην σελίδα μας στο facebook ή στο twitter!
YΓ. Τα ποσοστά είναι αυτά που δίνονται μεχρι στιγμής με καταμετρημένο το 99% των ψήφων.

Αν επισκεφτείτε την Κωνσταντινούπολη......

   Έχουμε αναφερθεί και παλιότερα στην Κωνσταντινούπολη μέσα από το παρόν ιστολόγιο. Πρέπει να παραδεχτώ ότι πρόκειται για την αγαπημένη μου πόλη στον κόσμο. Ιδανική για κάθε εποχή του χρόνου, όσες μέρες και να πας δεν μπορείς να την χορτάσεις! Είπαμε λοιπόν, να ξεφύγουμε για λίγο από τα υπόλοιπα θέματα του μπλογκ, και να γράψουμε κάτι πιο χαλαρό, να δώσουμε και ιδέες σε όσους φίλους πρόκειται να την επισκεφτούν, και εμείς οι υπόλοιποι να ταξιδέψουμε με την σκέψη.
    Στην Κωνσταντινούπολη μπορείς να επισκεφτείς μέρη που σε παραπέμπουν σε διαφορετικούς πολιτισμούς, θρησκείες, ιστορίες και ανάλογα με τα δικά σου πεδία ενδιαφέροντος να επισκεφτείς τα αντίστοιχα μνημεία. Φυσικά πρώτη και καλύτερη στην λίστα έρχεται η Αγία Σοφία, που πλέον θεωρείται μουσείο(έχει εισιτήριο στην είσοδο). Από την παλιά αρχοντική Αγία Σοφία, για την οποία μαθαίναμε στο σχολείο, δεν έμειναν και πολλά. Επιβλητικό κτίσμα, μεγάλες διαστάσεις και πολύ λίγα ψηφιδωτά στο εσωτερικό. Σε μια όμορφη περιοχή της Κωνσταντινούπολης(Sultanahmet), και μόνο η αίσθηση της ιστορικότητας του ναού αρκεί. Απέναντι και σε ελάχιστη απόσταση με τα πόδια, βρίσκεται το Μπλε Τζαμί, επιβλητικό και αυτό εφόσον οι δημιουργοί του είχαν εντολές αυτό να επισκιάσει το μεγαλείο της Αγίας Σοφίας. Για τους λάτρεις της ισλαμικής αρχιτεκτονικής αποτελεί σημαντικό μνημείο. Η είσοδος είναι ελεύθερη εφόσον πρόκειται για τζαμί. Αν περάσετε από την περιοχή τον Απρίλη, θα νιώσετε πως βρίσκεστε στον παράδεισο, καθώς η Κωνσταντινούπολη φημίζεται για τις υπέροχες τουλίπες της.
    Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την κλειστή αγορά με τα χιλιάδες μαγαζάκια που πουλούν κάθε είδους αντικείμενο. Επιβάλλεται το παζάρεμα!!!Δώστε ραντεβού στην κρήνη στην είσοδο σε περίπτωση που χαθείτε. Για τους φίλους που ασχολούνται με την μαγειρική και όχι μόνο, αξίζει μια επίσκεψη στην Αιγυπτιακή αγορά των μπαχαρικών(και μόνο οι μυρωδιές που αναδύονται από κει αξίζουν μια επίσκεψη).
    Επισκεφτείτε επίσης το περιβόητο Τοπ Καπι όπυ ζούσε ο σουλτάνος και φημίζεται για τα χαρέμια του, καθώς και το παλάτι Dolmabahce δίπλα στον Βόσπορο, με τα υπέροχα χαλιά(εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο χαλί και ο μεγαλύτερος πολυέλαιος του κόσμου). Στο παλάτι αυτό πέρασε τις τελευταίες του στιγμές ο Κεμάλ Ατατούρκ. Λίγο ακριβά και τα δύο παλάτια, αλλά αξίζει τον κόπο.
    Για ψώνια, περπάτημα και χαλάρωση στην Κωνσταντινούπολη, επισκεφτείτε την πλατεία Ταξίμ. Στον πεζόδρομο της Ιστικλάλ, εκεί από όπου περνάει το τραμ(γραφικό), θα βρείτε μαγαζιά, εστιατόρια, ζαχαροπλαστεία(tip: επισκεφτείτε οπωσδήποτε το Özsüt και ζητήστε την πάστα για την οποία κέρδισε χρυσό σκούφο, θα με θυμηθείτε.).Αν συνεχίσετε περπατώντας την Ιστικλάλ, θα βγείτε στον Πύργο του Γαλατά ο οποίος αξίζει, μόνο και μόνο για να ανεβείτε στην κορυφή και να απολαύσετε την μαγευτική θέα της Πόλης από κάτω. Δεν ενδείκνυται σε υψοφοβικούς και κλειστοφοβικούς.
    Αν έχετε μέρες στην διάθεση σας, αξίζει να επισκεφτείτε το ασιατικό κομμάτι της πόλης, που είναι και πιο ανεπτυγμένο. Επιβάλλεται κρουαζιέρα στον Βόσπορο, θα δείτε την Πόλη διασχίζοντας την από θαλάσσης. Και φυσικά, μια ολόκληρη μέρα πρέπει να αφιερωθεί στην επίσκεψη στα Πριγκηπόνησα. Χάλκη και Πρίγκηπος τα αγαπημένα μου.
     Θα πρέπει να γράφω ώρες για την Κωνσταντινούπολη. Είναι τόσο μεγάλη, και τόσο όμορφη. Έχει τόσα να δεις και να κάνεις. Ενδεικτικά αναφέραμε κάποια. Μοιραστείτε τις ιδέες σας μαζί μας. Το επόμενο οδοιπορικό μας θα είναι στην Κύπρο.

Υ.Γ Ωραίες οι διακοπές αλλά τα γεγονότα τρέχουν. Μην ξεχνάτε, σήμερα ακολουθούμε το παράδειγμα της Μαδρίτης και συγκεντρωνόμαστε για ειρηνική διαμαρτυρία στην πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα αλλά και σε πλατείες μεγάλων πόλεων σε όλη την Ελλάδα. Διαμαρτυρόμαστε για την άσχημη οικονομική και κοινωνική μας κατάσταση, πέρα από κόμματα, ιδεολογίες, εθνικότητες και θρησκείες. Φοράμε λευκά και δεν σπάμε, ούτε χτυπάμε κανέναν. Θα είμαστε εκεί! 

Το κουρδικό ζήτημα

    Η κουρδική κοινότητα της Τουρκίας ζει κοντά στα νοτιοανατολικά σύνορα της, στην περιοχή που συνορεύει με την Συρία και το Ιράκ. Η κατάρρευση της οθωμανικής αυτοκρατορίας μετά το τέλος του Α Παγκοσμίου πολέμου και οι διακηρύξεις για επικείμενη αυτονομία των εθνοτήτων, γέννησαν κάποιες ελπίδες για τη δημιουργία ανεξάρτητων κρατών, για τους Αρμένιους στα νότια της Καυκασίας και τους Κούρδους. Στην συνθήκη των Σεβρών το 1920 προβλεπόταν η ίδρυση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στην περιοχή που ζουν μέχρι και σήμερα οι Κούρδοι, οι οποίοι γέμισαν με προσδοκίες. Όμως μετά την ίδρυση της τουρκικής δημοκρατίας το 1923 ο Κεμάλ Ατατούρκ έστρεψε την προσοχή του στην διαμόρφωση μιας ενιαίας τουρκικής εθνικής συνείδησης, την οποία και επέβαλε ακόμα και σε περιοχές που δεν υπήρχε συμπαγής τουρκικός πληθυσμός.
    To 1925 ξέσπασε η εξέγερση τον Σεΐχη Σαΐντ στο τουρκικό Κουρδιστάν. Ήταν ένα κίνημα μεγάλης κλίμακας στο οποίο έλαβαν μέρος πολλοί Σεΐχηδες με στόχο την δημιουργία ανεξάρτητου κράτους. Αναμφίβολα, ο μέσος Κούρδος που συμμετείχε στην εξέγερση, ωθήθηκε τόσο από θρησκευτικά όσο και από εθνικά κίνητρα και αποζητούσε ελευθερία και ανεξαρτησία, χωρίς να καταπατούνται τα δικαιώματα του. Ακολούθησαν και άλλες εξεγέρσεις οι οποίες καταπνίγηκαν.
   Η δημιουργία του Ρ.Κ.Κ. του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν και ο ένοπλος αγώνας υπήρξε το τελικό αποτέλεσμα των διαδοχικών αρνήσεων των τουρκικών εθνικιστικών κυβερνήσεων να ικανοποιήσουν τις προσδοκίες τον κουρδικού λαού για πολιτιστική και πολιτική αυτονομία. Οι αναταραχές των προοδευτικών Κούρδων πολιτικών στην Τουρκία, από τα τέλη της δεκαετίας του '50 ως τις αρχές της δεκαετίας του '60, συνετέλεσαν στο σχηματισμό πολιτιστικών συλλόγων και οργανισμών. Οι ζυμώσεις που έγιναν με επίκεντρο αυτές τις οργανώσεις οδήγησαν το καλοκαίρι του 1965 σε μαζικές διαδηλώσεις φοιτητών σε 19 κουρδικές πόλεις.
    Τα τελευταία χρόνια κυρίως μετά την σύλληψη του Οτζαλάν, το 1999 και την κράτηση του από τις τουρκικές αρχές, γίνονται κάποιες αμφιταλαντεύομενες κινήσεις για αποδοχή των Κούρδων και προσπάθειες προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κυρίως λόγω της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το κουρδικό είναι ένα μεγάλο εσωτερικό αλλά και εξωτερικό πρόβλημα της Τουρκίας, καθώς διέπει τις σχέσεις της με χώρες όπως η Συρία, το Ιράκ και το Ιράν. Η αφομοίωση της κουρδικής κοινότητας είναι ένα δύσκολο πρόβλημα της τουρκικής πολιτικής, το οποίο ενδεχομένως και να συντηρείται, καθώς η στροφή της προσοχής του λαού στο κουρδικό ζήτημα τον αποσυντονίζει από τα δύσκολα προβλήματα της καθημερινότητας του.

Τουρκική οικονομική ανάπτυξη

    Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, κυρίως σε σύγκριση με την ελληνική οικονομική κατάσταση που όλοι ξέρουμε. Δεν είμαι οικονομολόγος, αν και θα ήθελα να κάνω μια σύγκριση της ελληνικής και της τουρκικής οικονομίας. Ωστόσο, σήμερα θα μιλήσουμε για την οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια, χωρίς καμία σύγκριση με την ελληνική οικονομία.(εντούτοις αν κάποιος αναγνώστης γνωρίζει να μου πει κάποια πράγματα επιστημονικά για την ελληνική οικονομία, πολύ ευχαρίστως να τα δημοσιεύσω).
    Η Τουρκία είναι μια αχανής χώρα, με ανεπτυγμένο οικονομικά, κοινωνικά και πνευματικά ένα μικρό κομμάτι, αυτό που επικοινωνεί με την Ευρώπη, είτε διασυνοριακά είτε μέσω θαλάσσης. Μιλάμε δηλαδή για τις δυτικές ακτές της Τουρκίας(Μικρά Ασία και παράλια της Μεσογείου), καθώς και για την περιοχή της Κωνσταντινούπολης και των περιχώρων αυτής. Στην υπόλοιπη χώρα, το βιοτικό επίπεδο είναι σχετικά χαμηλότερο(αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο), και φυσικά το ίδιο ισχύει και για την οικονομική κατάσταση των πολιτών αυτών. Δεν φταίει απαραίτητα η τουρκική κυβέρνηση για αυτό(φυσικά και έχει μερίδιο ευθύνης, αλλά όχι το μεγαλύτερο), καθώς η χώρα είναι αχανής και με οροπέδια, κάτι που καθιστά δύσκολη την φυσική σύνδεση των ανεπτυγμένων και των λιγότερο ανεπτυγμένων περιοχών της χώρας.
    Η διεθνής οικονομική εικόνα της χώρας είναι εξαιρετικά καλή.Την προηγούμενη χρονιά(2010), η τουρκική οικονομία αναπτύχθηκε με ρυθμό 8,9%(από τους υψηλότερους παγκοσμίως), ενώ τους πρώτους μήνες του 2011 ο ρυθμός ανάπτυξης έφτασε το 9%. Το δημόσιο χρέος αναμένεται να μειωθεί σε 40,6% του ΑΕΠ από 41,6% του ΑΕΠ, που ήταν το 2010. Τα χαμηλά επιτόκια και η ροή κεφαλαίων από το εξωτερικό έχουν ως αποτέλεσμα την ραγδαία αύξηση της κατανάλωσης και τον διπλασιασμό των εισαγωγών της χώρας. Οι Τούρκοι στρέφονται στην αγορά ακριβών αγαθών πολυτελείας(ακριβά αυτοκίνητα, σπίτια κτλ), αλλά και υπηρεσιών(πακέτα διακοπών κυρίως).
    Η αύξηση της κατανάλωσης τέτοιων αγαθών οδηγεί σε έλλειμμα του προϋπολογισμού, το οποίο είναι ήδη αρκετά υψηλό. Η χρηματοδότηση του τουρκικού ελλείμματος εξαρτάται περισσότερο από τη ροή ξένων κεφαλαίων προς την Τουρκία, την ώρα που η διεθνής οικονομική αναταραχή μειώνει τη διάθεση των επενδυτών να ρισκάρουν, ενώ παράλληλα η πιστωτική επέκταση και η ταχεία οικονομική ανάπτυξη απειλούν την τουρκική οικονομία με “υπερθέρμανση”. Ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών, υποστηρίζει ότι το επόμενο οικονομικό τρίμηνο το έλλειμμα θα μειωθεί δραστικά, και ότι η κυβέρνηση προτίθεται να λάβει όλα τα απαραίτητα διορθωτικά οικονομικά μέτρα, αν υπάρξει ανάγκη.
     Παρόλα αυτά οι ξένες επενδύσεις έφτασαν την περασμένη χρονιά τα 8,9 δις δολάρια ενώ το 2011 αναμένεται να φτάσουν τα 10 δις. Μιλάμε φυσικά για τεράστια ποσά, αλλά παρατηρείται μια μείωση σε σχέση με τα 20 δις των επενδύσεων της περιόδου 2006-2008. Αναλυτές προτρέπουν την τουρκική κυβέρνηση να μειώσει τις κρατικές δαπάνες αλλά και να αυξήσει τους φόρους για να μπορέσει να σταθεροποιηθεί η οικονομική κατάσταση. Όπως και να χει, η τουρκική οικονομία αναπτύχθηκε πάρα πολύ κατά τα τελευταία χρόνια, στηριζόμενη σε ένα σχέδιο εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής(ο Ερντογάν συνοδεύεται πάντα από Τούρκους επιχειρηματίες σε κάθε επίσκεψη που πραγματοποιεί στο εξωτερικό, προωθώντας συνεργασίες και επενδύσεις).
    Η προώθηση του τουρκικού τουρισμού στο εξωτερικό(μιλάμε πάντα για την προβολή των δυτικών και μεσογειακών παραλίων) και των τουρκικών προϊόντων, έδωσαν σοβαρή ώθηση στην τουρκική οικονομία τα τελευταία χρόνια και η κυβέρνηση κάνει ότι μπορεί για να ανεβάσει και άλλο το οικονομικό επίπεδο της χώρας. Όλες αυτές οι κινήσεις έχουν φυσικά τα ρίσκα τους, και μένει να δούμε την οικονομική πορεία της Τουρκίας στο προσεχές μέλλον για να μπορέσουμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Το μόνο που δεν αμφισβητείται σήμερα, είναι η οικονομική ανάπτυξη και η ευημερία ενός σημαντικού μέρους των Τούρκων πολιτών. Η πορεία θα δείξει......